fríggjadagur 14. november 2008síða 21

Vikuskifti 21 Nr. 220 • 14. november 2008 Eg var herfyri á vitjan á einum av okkara alifyritøkum. Eftir húsagangin í hesari vinnu er tað ótrúligt at síggja, hvussu menn eru komnir á føtur aftur og hvussu væl fyriskipað alingin er í dag, og hvussu nógv atlit verður tikið fyri at sleppa undan sjúkum og hóttaføllum. Á virkjunum var okkum sýnd ein sera professionel framløga sum sýnir laksin líka úr eggi til hann er frammi hjá keyparanum antin sum portiónir ella heilur fiskur. Áhugavert var at síggja, hvussu ótrúliga væl alt er fyri­ skipað við tøku, framleiðslu og logistikki. Væntandi koma vit íár at framleiða eini 50.000 tons av laksum og sílum. Tað, sum kortini undraði meg stórliga, var, at í nevndu framløgu var ikki eitt orð um, hvussu hesin laksur smakkar! Tað var focus á nøgdir, men onki um laksurin kanska gevur keyparanum eina smakksuppliving ella nakað argument, hví keyparin skal velja okkara laks framum hann úr Chile ella Noreg. Man freistast at spyrja, um hetta eru vørur, sum hava gastronomiskt støði, ella er hetta ein hópframleiðsla eins og sonevndu »papp­høsnarungarnir«. Mær vitandi hevur ongin av okk­ ara alifyritøkum nakran royndar­ køk og tað er vert at nevna at so at siga ongin føroysk matstova hevur laks á matarskránni. Nú fjøllini eru gingin, reypa menn óført av veðrum og hvussu nógv hesir viga. Heldur ikki her hoyrir tú eitt orð um, hvussu kjøtið smakkar! Matstovan Gourmet eigur nógv rós fyri teirra tiltak herfyri við at matgera við dímunarkjøti. Gourmet var fullsett og vóru gestirnir sera væl nøgdir við tann góða smakkin sum okkara kjøt yvirhøvur hevur og hvussu nógvir møgulleikar er gastronomiskt við okkara heystarfjøllum. Kann nevna at Leif Sørensen hevði ein brellbita við vomb – væl smakkaði. Fyritøkan Norðfra í Norðdepli hevur stóra framgongd á føroyska heimamarknaðinum. Umframt at vørurnar eru sera nossiligir og brúkaravinarligar, so er ein grundunum til teirra framgongd at hýsufløkini, frikadellurnar, fiskasúpanin, ræsti fiskurin osfr. smakka so sera væl, og tú veitst, at tú fær eina góða smakkuppliving, tá Norðfra er á døgurðaborðinum. Faroe Seafood var einaferð eitt vælkent heiti á altjóða marknaðunum. Okkara fiskur og fiskavørur er sera vælsmakkandi, men tíaanverri eru vit í dag so degenererað í marknaðarrøkt, at Føroyar yvirhøvur onki altjóða navn hava longur. Stórt spell. Hetta mátti verið ein stór uppgáva hjá Samvit at gjørt nakað við, at fingið altjóða fjølmiðlar og matstovur at nýtt føroyskan fisk. Tíanverri er alt ov lítið av ungum fólki, sum arbeiðir við sølu av fiski. Í øllum hesum tosi um gransking er ongin, sum tosar um at granska í fiskavørum og nýggjum fram­ leiðslum. Hugaligari hevði verið, at vit høvdu framkomnar fiskavørur, sum kundi givið fiskimanninum ein góðan avreiðingarpris og arbeiði til okkara fiskavirkir heldur enn sum nú har alt ov nógvur fiskur fer óviðgjørdur av landinum. Hetta setur okkum á sama støði sum ringastu »banan­republikkir«. Tað eigur at vera forboð ímóti at útflyta óviðgjørdan fisk ! Fyri at hækka okkara gastro­ nomiska støði og hava fyrilit og alsk til okkara matvørur og landsins framleiðslur, er neyðugt at byrja við børnunum; at geva teimum heilsugóðan kost heldur enn pizza, burgarar, sodavatn og gummibomm. Eftir alt marglætið og dansin um gullkálvin og partabræva­ ørskuna gerst tað øllum nú greitt, at tað kortini er fiskivinnan sum er álitið hjá Føroyum. Um at smakka Kronikk Johan Mortensen vinnulívsmaður