leygardagur 22. desember 2001síða 23
‹ fyrra síða allar 29 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 248 - 22. desember 2001
45
Landssjúkrahúsið
Fo 100 Tórshavn
Sjúkrasystir til
Skaðastovuna
Fast starv sum sjúkrasystir á skaðastovuni er leyst
at søkja til setan 01.februar 2002.Talan er um eitt
hálvtíðarstarv uttan vaktir. Arbeiðstíðin er frá kl.
8.00-16.00 mánadag til fríggjadag.
Førleikakrøv:
• Prógv og góðkenning sum sjúkrasystir
• Faklig vitan og royndir í kirurgiskari og medis-
inskari sjúkrarøkt
• Faklig vitan og royndir í akuttum arbeiði
• Góð samstarvsevnir
• Áhugi fyri fakligum avbjóðingum
Vit bjóða:
• Eitt arbeiði við nógvum fjølbroyttum uppgáv-
um
• Eitt dynamiskt arbeiðspláss
• Góða innleiðslu
Løn og setanartreytir smb. sáttmálanum millum
Sjúkrasystrafelag Føroya og Fíggjarmálastýrið
Nærri fæst at vita um starvið við at venda sær til
Nainu Túgvustein deildarsjúkrasystir, tlf 313540,
lok 138 ella til Ceciliu Vestureið, yvirsjúkrasystir,
lok. 499.
Umsóknarfreistin er: 4. januar 2002, kl. 12.00
Er hetta nakað fyri teg, so send eina skivliga
umsókn við avriti av prógvum, autorisatión og
viðmælum til
Landssjúkrahúsið
Starvsfólkadeildin
J.C. Svaboesgøta
100 Tórshavn
Landssjúkrahúsið
Fo 100 Tórshavn
Sjúkrasystrar og
almanna- og
heilsuatstøðingar
Á B6 eru fleiri føst størv sum sjúkrasystrar og
almanna-og heilsuatstøðingar í blandaðum vakt-
um,
leys at søkja til setan sum skjótast eftir
avtalu. Talan er um fulltíðarstørv, men møguleiki
er fyri at avtala niðursetta tíð.
Deildin hevur leingi, tó serliga hesa síðstu tíðina,
verið merkt av eini truplari hendingagongd, sum
hevur ført við sær,at flestu starvsfólkini hava sagt
seg úr starvi. Tí skal deildin byggjast upp av
nýggjum, møguliga við øðrum uppgávum. Tørv-
ur er tí á starvsfólki, sum hava hug og evni at
seta í verk nýggj tiltøk.
Fyri at geva teimum verandi og nýggju starvs-
fólkunum eina góða byrjan saman, verður sett í
verk felags innleiðsla til tær komandi uppgávurn-
ar í deildini.
Deildin tekur, sum nú er, ímóti innkallaðum og
akuttum sjúklingum alt samdøgrið.Hon hevur 18
seingjarpláss og hevur hesar sergreinar:
• gastroenterologi
• neurologi
• endokrinologi
• onkologi
• hæmatologi
Møguleiki er tó fyri at tað í samband við endur-
skoðanina av deildini verða framdar broytingar í
hesi samanseting. Væntað verður at tey starvs-
fólk, sum sett verða tola hetta, og positivt verða
við at leggja til rættis og fremja broytingarnar í
verki.
Vit søkja eftir sjúkrasystrum og almanna-og
heilsuatstøðingum, sum hava:
• viðkomandi útbúgving
• hug til at menna seg innan hesar sergreinar
• góð samstarvsevnir
• positiva menniskjaáskoðan
• áhuga fyri at vegleiða teimum lesandi
• evnir til at arbeiða við broytingum
Nærri fæst at vita um starvið við at ringja til
Helenu Dahl Olesen, deildarsjúkrasystir á telefon
31 35 40, lokal 106 ella Ásu Poulsen, yvirsjúkra-
systir, lokal 300 ella e-post asap@ahs.fo
Setanartreytir:
Løn og setanartreytir smb. sáttmála Fíggjarmála-
stýrið og viðkomandi yrkisfelag.
Umsóknarfreistin er:
2.januar 2001 kl.12.00.
Er hetta nakað fyri teg, so send eina skrivliga um-
sókn við avriti av prógvum, fyri sjúkrasystrarnar
autorisatión og viðmælum til:
Almanna- og heilsumálastýrið
Starvsfólkadeildin
Eirargarður 2
100 Tórshavn
Fysioterapeutur søkist
til Fysiurgisku deild
Søkt verður eftir fysioterapeuti at arbeiða fulla tíð
frá 01/02-2002 ella eftir nærri avtalu.
Løn sambært sáttmála millum Fíggjarmálastýrið og
Føroyskir Fysioterapeutar.
Nærri fæst at vita um starvið við at venda sær til
fysiurgisku deild tlf. 455463 lokal 301.
Umsókn við avriti av prógvi og autorisatión verður
at senda til umsjónarmannin, Klaksvíkar Sjúkrahús,
FO-700 Klaksvík, í seinasta lagi 14/01-2002.
Klaksvíkar Sjúkrahús
FO-700 Klaksvík
45
C
M
Y
K
44
Í klassisku etisku tradi-
tiónini finst eydnan ikki í tí
uttara, so sum ríkidømi,
vald, æra og likamlig væl-
vera. Hjá Sokrates, Platon,
Aristoteles og Epikur liggur
eydnan í einum sjálvum,
sum ein innara kensla og ein
sálarlig støða. Vit kunnu á
sama hátt tosa um, at ein
persónur hevur tvey løg av
dygdum, tær innaru og tær,
ið finnast á skræðuni. Tær
innaru eru nærri kjarnanum
í einum sjálvum og bert
verulig trá kann bíta á
hendan partin av okkum, ið
kemur av okkara grundlyndi
og innastu trá. Um tað eydn-
ast, at finna fram til hetta
innan í okkum, so finna vit
ikki bert eydnuna, men
okkum sjálvi.
Sokrates, Platon og Ari-
stoteles vóru samdir við
stoikarunum í, at menniskj-
ans dygd var ein avgerandi
støða, ið sálin mátti skyna á.
Dygdin var tengd at
skynseminum og at
praktiska skilinum, ið aftur
savnar seg um dygdir sum
mót, hovsemi, rættvísi men
fyrst og fremst vísdóm.
Epikur sá innara kjarnan av
eydnu sum njóting, fráveru
av pínu og væntandi
strongd. Eisini Epikur var
samdur í at dygdin var
umráðandi, men ikki á
annan hátt, enn at dygdin
kundi leiða ein fram at
málinum, ið er njóting.
Trupulleikin við klassisku
traditiónini, serligani henni
hjá Epikur, burtursæð frá at
próvgrundirnar ferðast í
ringrás, er at eydnan bert er
frávera at pínu og strongd.
Kanska serliga hetta, at
eydan ikki bert er óvirkin
njóting, tí eydnan er ikki
statisk, men virkin. Eydnan
er virksemi: at vera á lívið
og fremja lívið í
veruleikanum, og at liva út
frá innastu, tí mest uppruna-
liga og veruliga partinum av
sjálvum sær.
Eg havi í hesum seks
brotum roynt at givið eina
stutta innføring í klassisku
lívsheimspekis traditiónina
innan etik og heimspeki,
samstundis sum eg havi
roynt av birta hugskygni,
sjálvsrannsakanina og
presentera nakrar almennar
tankar um lívið, men tað er
ikki fyrr enn nú vit koma til
modernaða lívsheimspeki.
Modernað lívsheimpeki
hevur ikki so nógv at gera
við lívfrøði, annað enn at vit
eru lívrunnin. Lív merkir
eisini, at vit bert eru til eitt
bil. Lívið merkir tí serliga
lívrás og lívssøga. Soleiðis
hevur lívfrøðin sjálvandi ein
týdning — vit eru bert
okkurt ímillum føðing og
deyða. Modernaða
lívsheimspekin er ikki
statisk, og arbeiðir tí serliga
við tíðarfatan okkara, og við
hugtøkum sum t.d. vøkstur,
menning og aldring.
Lívsheimspekin í dag viðger
eisini tað, stutt sagt, at vera
livandi, mótvegis at vera
andaliga heil- ella
hálvdeyður. Tað er hesin
týdningur, ið kemur fram, tá
vit tosa um at vera lívlig,
full av lívi, kát osfv.
Aftanfyri slíkar kenslur
bylgjast kenslur sum
lívshugur, lívsgleði, lívsmót,
friðloysi, lívsleiði,
hugstrongd, ótti, mótloysi
osfv. Munurin á eldri lívs-
heimspeki og tí meiri
modernaðu, er at klassiska
heimspekin hugsar mest um
skinsemi, vísdóm, dygdir,
meðan modernaða
heimspekin serligani roynir
at fata sjálvt tað at vera til
sum menniskja. Henda
veran, er lýstir av Spinoza,
Haman, Herder, Novalis og
Schopenhauer. Serliga
blomstraði ein ávís lívs-
heimspeki í seinnu helvt at
18. øld. við spekingum sum
Nietzsche, Dilthey og
Bergson. Ein onnur kós er
hin eksistensialistiski, ið
mest kemur frá Kierkegaard,
Heidegger, Satre og Camus.
Mangan halda fólk, at heim-
speki er hin reina
ógudiligheit, men tað finst
eisini ein sterk kristin
lívsheimspeki, ið vit kenna
frá t.d. Kierkegaard, Buber
og Marcel.
Fyri at skilja hvat m.a.
Satre hava at bjóða er
neyðugt, í stuttum, at kenna
modernaðu traditiónina,
serliga Schopenhauer og
Kierkegaard. Sopenhauer
helt at handan alla stundan
og trá liggur ein vilji. Viljin
er tað veruliga, meðan allir
aðrir lutir bert eru tað, ið vit
fáa at trína fram gjøgnum
viljan. Vit kunnu bæði
hyggja at okkara kroppi sum
eitt ting og samstundis út frá
intitutiónum okkara merkja
okkum sjálvi sum meiri enn
materia. Henda trongd er ein
hugur til sjálvbjargni, ið er
tengdur at tilviti okkara.
Schopenhauer meinti, at vit
eiga at gera okkum leys av
allari trongd, ið bert vil
døma okkum til eitt lív, ið
ferðast ímillum líðingar-
kenda misnøktan og fulnað,
sum bert endar sum ein
plága og reint keðsemi.
Frælsi er at finna í
fagurfrøðiligari inntonktari
hugleiðing, reinari
hugleiðing og áhugaleysari
skoðan.
Nú árið er um at verða liðið,
eru nakrir mánaðir farnir,
síðani ES fundin í Gøteborg.
Og áðrenn vit síggja nøkur
úrslit frá fundinum, eru dóm-
arnir komnir í stríðum streymi.
Og hvør er so Hannes, sum
yvirskriftin sipar til?
Jú, hesin læknasonurin úr
hægri stættini var so óheppin at
blaka tann steinin, sum fekk
bikarið at flóta yvir: Hannes
Westberg bleiv skotin! Av løg-
regluni í einum superdemo-
kratiskum landi. Og sum stein
omaná byrðu, so fekk Hannes
ein fongsulsdóm uppá 8 mán-
aðir. Sjúkralegan verður ikki
frároknað.
So í hesum døgum, eru tað
nógv sum spyrja, hvat tað var
ið hendi? Hesin fundurin, sum
skuldi byrja nakað nýtt, bæði
fyri ES politikarar og øll tey
sum ikki eru samd við rákinum
í dag, endaði við at tosað
verður um alt annað, enn tað
fundurin snúði seg um. Í staðin
verður tosað um anarki,
løgregluharðskap og facismu.
Ikki um hvussu vit fáa deilt
ríkidømi eitt sindur rættvísari.
Ikki um hvussu vit metta
heimin. Og so slett ikki um
fundarúrslit.
Persson var her. Somuleiðis
Prodi. Og ikki at gloyma Bush.
Og annars alt sum kundi krúpa
og ganga av byrokratum,
politikarum og embætisfólkum.
Og trygdin var í hásæti.
Sigsauer pistólirnar vóru væl-
smurdar, og undantak var givið
Secret Service at bera vápn á
svenskum gøtum. Staðið har alt
skuldi henda, var Svenska
Mässan, og Liseberg yvir av
bleiv stongt. Trý røð av girð-
ingum vóru settar upp. Framm-
an fyri girðingarnar skuldi
løgreglan halda skil á. Komu
fólk inn um fyrstu og aðru
girðing, skuldu trygdar-
vørðarnir frá Falck og Securitas
taka hesi. Og komu fólk inn um
aðru og triðju girðing, skuldu
Secret Service á takinum syrgja
fyri at hesi ikki komu víðari.
Men við Svenska Mässan hendi
ikki nógv. Nøkur lógvatak og
nøkur góð bíløt. Annars ikki
nógv annað. Í staðin bleiv tað
Avenyin og Vasastan sum komu
á forsíðurnar um allan heim...
Säpo, sum er svenska trygd-
arløgreglan og fregnartænasta,
hevði sett upp sína metan av
hvat kundi henda, men tað tók
eingin í álvara. Slíkt kundi ikki
henda í Svøríki. ”Ä dö go’ ell-
er?” sum gøteborgarar taka til.
Og mest nýtta vápnið móti
mótmælisgongum, bilurin við
vatnkanón var ikki at síggja.
Ikki so merkiligt, tí svenskarar
áttu ongan. Ongantíð hevur tað
verið brúk fyri einum sovorð-
num, men nú eiga svenskarar
ein.
Og so gekk annars alt av
hundanum til. Ríðandi løg-
reglan, sum var úti á gøtunum,
mest sum til pynt, rann brádliga
fyri lívinum. Nýggju løgreglu-
bilarnir blivu steinaðir og kopp-
aðir. Familjur við barnavognum
runnu, so roykur stóð frá hjól-
unum. Og McDonalds, á
Avenyini, seldi ikki fleiri burg-
arar tað vikuskiftið, og heldur
ikki Jameson pubbin, har Terji
Rasmussen onkuntíð hevur
spælt, skonkti nakra øl. Í staðin
gjørdist henda stásiliga gøta ein
vígvøllur, har stríðið gekk aftur
og fram, so hvørt sum liðini
bæði, løgregla og mótmælisfólk
viknaðu og styrktust. Og óveru-
ligt var at síggja, hvussu ófrið-
arkropparnir valdu sær løg-
reglufólk út, eftir nummarinum
á hjálminum at kasta gøtu-
steinar eftir í skipaðum ríðum,
til at enda løgreglan fór at
skjóta við skørpum. Og í øllum
íbúðunum fram við Avenyeni,
sótu fólk í vindeygunum, hugdu
og tóku myndir av hesum
syrgiliga dysti.
Hvussu var og ikki, hetta
vikuskiftið sum skuldi broyta
alt, broytti alt uttan tað sum
skuldi broytast. Nýggjar lógir
eru gjørdar, sum ógvusliga
skerja rættindini hjá friðarligum
mótmælisfólkum, at skipa fyri
fundum í sambandi við topp-
fundir. Og eingin minnist, hvat
tað var sum bleiv avrátt á fund-
inum. Tað einasta vit minnast,
er rokið...
Og neyðars Hannes, ið bleiv
sagdur bert verða á veg á eina
kafé (í skíðhúgvu???), tók ein
stein og blakaði eftir
løgregluni, og bleiv skotin og
næstan dripin, situr nú í
geglinum, har hann hevur
fingið átta mánaðir at hugsa
seg um í, og skammast. Og
kanska hann hugsar, um
steinurin hann blakaði, kanska
fór nógv longur, og rakti nógv
meira, enn Hannes nakrantíð
kundi ímyndað sær...
Neyðars Hannes
TELDUBRÆVIÐ
Frá: Signar í Homrum, sihep@algonet.se
Til: turid@sosialurin.fo
Evni: Vikuskifti
Lívsheimspeki
Málbitin
“Í tráð við”
Hvussu ofta ið sagt verður og skrivað “í tráð við”, er
og verður tað óføroyskt. Hetta eigur at verða lagt av
sum skjótast! Hetta er rættiliga nýkomið úr donskum,
har tað eitur “i tråd med” og helst einki samband
hevur við “tráð”, men heldur orð, ið merkir ‘gongu-
lag’ el.tíl. (smb. at troða). Á føroyskum kundi hetta
eitt nú verið orðað í samsvari við el. samsvarandi.
Bygdanøvn
Sýnið fólki tann sóma at fara rætt við nøvnunum á
bygdum og býum teirra og annars øllum staða-
nøvnum. Eitt bygdarnavn, ið varð illa viðfarið
herfyri, var Ljósá. Navnaformar, ið hoyrdust, vóru
m.a. “av Ljósáum”, “á Ljósáum”, “í Ljósáum”, “úr
Ljósáum”. Einki av hesum sniðum og fyrisetingum er
í nánd við at vera á rættari leið. Bygdin eitur við
Ljósá, og ein sum er úr teirri bygdini, er tí frá Ljósá .
Áin er bert ein! Man tað ikki vera navnið á granna-
bygdini sunnanfyri, sum verður vavt uppí. Hon eitur í
Svínáum.
Dalenni
er hvørkikynsorð og er tí óbroytt í bending uttan í
hvørsfalli, har sum tað eitur Dalennis. Tí var tað
heldur enn ikki ótýdligt at síggja hetta í einum blað:
“Smærri nøgdir av trolfiski frá Dalenna (!)”.
Úr Orðafari nr. 3, 1987
Kim Simonsen skrivar
32
Sosialurin Nr. 248 - 22. desember 2001